YOLUN SONU, YILIN SONU

Hiç bir 'yeni' yılı coşkuyla karşılamadım.
Çünkü yaşam bir döngü değil, yeni yılda başa dönmüyorsun.
Doğuyor, büyüyor, yaşlanıyor ve ölüyorsun.
Eğer gerçekten yeni bir şey başlayacaksa, son nefesi verdikten sonra başlayacak.
Gerisi aynı işlerin, aynı yolların, aynı yönlerin devamı olacak...
Bu bağlamda yeni yıl kutlanmayı biraz eğlenmek dışında çok anlamsız buluyorum..

HER YER AYAZ

Bazen ayaz o kadar üşütür ki, kendiniz için sevinecek bir şey bulamazsınız. Hasbelkader yolunuza çıkanlara da sevinmeyi unutmuşsunuzdur..
Geriye kalan ancak sevincinizi bir başkasının mutluluğunda yaşamaktır.

MİSAFİRİZ

Üç yıl önce Kurban bayramında gelmiştim buraya....
Yarın dördüncü Kurban bayramını yaşayacağım.
Geriye bakınca ne kadar hızlı geçmiş zaman...
İleriye bakınca ne kadar da yavaş geçiyor.
Yollar, yolculuklar..
Geldiğin her yerden bir gün gidiyorsun...
Nereye gidersen git, misafirsin işte...
Bir de şeddatlar yüreğindeki "vatan" duygusunu iyice yok ettiyse, artık otağını kuracağın bir yer de aramıyorsun, aramak istemiyorsun....
Bir süre sonra misafirlik sığınağın oluyor..

DERDİM BANA DERMAN İMİŞ

O yokuşu yürümek iki yıl önce tam bir işkenceydi.
Şimdi aynı yokuşu diyabete karşı ilaç olarak yürüyorum.
Hayat işte.
Kim bilir, bugün sevmediğimiz hangi şeyler ileride karşımıza çare olarak çıkacak.

KURBAN BAYRAMI

Türkiye, üç yıldır kurban bayramını bensiz kutluyor..

Biliyorum, biraz Necip Fazıl fıkrası gibi oldu bu..

Necip Fazıl rahmetli...

Bir gün koşmasına rağmen Kadıköy vapurunu yakalayamaz. Bu arada bir okuru kendisine yaklaşır ve şöyle söyler: "Üstadım, görüyorum ki vapuru kaçırdınız."

Rahmetli biraz da asabi bir şekilde cevap verir:

"Hayır kaçırmadım. Ben kovdum, o da gitti!" der.

Her neyse!..

Gerçi benim durumum biraz farklı. Sibirya'da bile kurban bayramı yaşamış birisiyim ben..

Orada Türkiye'de olduğu gibi dört gün Kurban bayramı tatili de olmazdı.

Biz öğretmenler vazife paylaşımı yapar; bir yarımız hem kendi hem de diğerlerinin dersine girer, diğer yarımız da daha önce anlaştığımız bir çiftlikte -30 -40 derece soğukta kurban keserdik.

Ne günlerdi. Hey gidi günler..

Yarın dönüp bugünlere baktığımızda "hey gidi günler" diyeceğimiz gibi..

İnsan işte. Yaşanan anlar'ın acısı, hasreti, sıkıntısı, gelecek günlerin tatlı anıları oluyor.

Kurbanlarınızın ve dualarınızın kabul olacağı bir Kurban bayramı dileğiyle..